ŞARBON (ANTHRAX) HASTALIĞI

 

Halk arasında hayvanlarda “DALAK, ŞARBON, insanlarda KARAÇIBAN, KARAKABARCIK, KASAPÇIBANI” olarak bilinen bu hastalık oldukça tehlikelidir.

Doğal koşullar altında soğukkanlı hayvanlar hariç bütün sıcakkanlı hayvanlar ve insanlar bu hastalığa yakalanabilirler.

Şarbon mikropları toprakta, sularda ve merada otlar üzerinde uzun yıllar (50-60 yıl) canlı kalabilirler.

Şarbon insanlarda mikrobun alınış yoluna göre isim alır. 3 şekli vardır.

1.             Deri şarbonu,

2.             Sindirim sistemi şarbonu,

3.             Akciğer şarbonu’dur.

 

Şarbon belirtileri, deride genellikle yüz, boyun, eller ve kollar gibi vücudun açık yerlerinde görülür.

Deri şarbonunda ölüm oranı düşüktür.

Akciğer şarbonunda, şarbon mikroplarının nefes yoluyla alınması sonucu 2-4 gün içinde belirtiler görülmeye başlar. Nefes almada zorluk vardır. Boyunda ve göğüste derialtı şişkinlikleri dikkati çeker, ateş yükselir, nabız ve solunum sayısı artar ve 24-48 saat içinde ölüm meydana gelir. Akciğer şarbonunda ölüm oranı çok yüksektir.

Sindirim sistemi şarbonu hastalıklı hayvanların etlerinin iyice pişirilmeden yenilmesiyle 2-5 gün içinde gelişir. Belirtiler ani yükselen ateş ve diğer barsak enfeksiyonları ile başlar. İshal ve kusma vardır. Ölüm ateşin aniden düşmesi ve nabzın süratlenmesiyle meydana gelir.

 

TEDAVİ :

Antibiyotikler özellikle penisilin, terramycin ve tetrasiklinler anthrax tedavisinde etkilidir. Kronik seyreden hastalıklarda kemoterapi iyi sonuç vermektedir. Tedavi ne kadar erken başlarsa o derece etkili olur.